پدوفیلی یک اختلال خطرناک برای فرد و جامعه

پدوفیلی یک اختلال خطرناک برای فرد و جامعه؛ تشخیص پدوفیلیا دارای چالش‌های بسیاری است؛ چرا که افراد مبتلا به این بیماری به ندرت به طور ارادی به دنبال کمک می‌گردند. در بیشتر موارد، مشاوره و درمان به عنوان نتیجه‌ای از تصمیمات دادگاه اعمال می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که بسیاری از کودکان بدرفتار در گذشته قبلاً شاهد سواستفاده جنسی بوده‌اند و حدود 30 درصد از آن‌ها توسط یکی از اعضای خانواده خود مورد سوء استفاده قرار گرفته‌اند.

بیماری پدوفیلی به چه معناست؟

طبقه‌بندی DSM-5 پدوفیلی را به عنوان یک نوع اختلال ذهنی معرفی می‌کند که شامل علاقه جنسی غیرمعمول به کودکان است و می‌تواند به ناراحتی یا آسیب به فرد مبتلا و یا دیگران منجر شود. یک تصور غلط درباره این اختلال وجود دارد که همه پدوفیل‌ها به کودکان آسیب می‌زنند، در حالی که بسیاری از آن‌ها هرگز عملی جنسی نسبت به کودکان انجام نمی‌دهند. 

اختلال پدوفیلیک ممکن است مادام‌العمر باقی بماند و علائم آن با گذر زمان تغییر یا کاهش یابد، اما درمان نیز امکان‌پذیر است. لازم به ذکر است که داشتن افکار جنسی نسبت به کودکان به تنهایی نشانه ابتلا به اختلال پدوفیلیک نیست، به عنوان مثال، برخی از افراد ممکن است به دلیل اختلال وسواس فکری اجباری (OCD) افکار ناخواسته و نگرانی‌هایی درباره جذب شدن به کودکان داشته باشند.

علائم پدوفیلی کدامند؟

علامت‌هایی که در بیماران دچار اختلال پدوفیلی مشاهده می‌شود عبارتند از: تخیلات، امیال یا رفتارهای تحریک‌آمیز جنسی مداوم و مکرر نسبت به یک کودک پیش از بلوغ به مدت حداقل 6 ماه، ناراحتی و حس شرم یا چالش‌های درون‌فردی ناشی از تخیلات و تمایلات جنسی نسبت به یک کودک پیش از بلوغ، و ارتکاب جرم جنسی واقعی روی یک کودک.

اختلال پدوفیلی به چه دلایلی رخ می‌دهد؟

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که عوامل محیطی و عصبی می‌توانند علت ابتلا به اختلال پدوفیلی باشند، از جمله اختلالات رشدی، حمایت ‌نشدن از نظر اجتماعی در دوران کودکی، عوامل عصبی زیستی و بیولوژیکی. تحقیقات نشان می‌دهد که رشد اولیه مغز می‌تواند نقش مهمی در توسعه علایق پدوفیلیک ایفا کند و ناهنجاری‌های لوب تمپورال و قشر پیشانی در افراد پدوفیل مشاهده شده است، که این مناطق مسئول تنظیم جنسی و رفتاری، کنترل تکانه و عملکردهای اجرایی هستند. 

همچنین پیشنهاد می‌شود مقاله صفر تا صد ویتامین های مورد نیاز برای کودکان را نیز مطالعه نمایید.

همچنین، کاهش ماده خاکستری در آمیگدال و هیپوتالاموس نیز در جمعیت‌های پدوفیل مشاهده شده است که این مناطق از مغز مسئول رشد جنسی هستند. همچنین، تغییرات ژنتیکی مرتبط با آندروژن، استروژن، اکسی‌توسین، کورتیکوتروپین، پرولاکتین،و سروتونین نیز در ایجاد مشکلات رفتاری جنسی در افراد پدوفیل دخیل هستند.

نمونه‌هایی از پدوفیلیا که جرم محسوب می شوند

عملیاتی که مرتکب شدن آن‌ها در رابطه با پدوفیلیا ممنوع و جرم محسوب می‌شود، شامل:

• اظهار عشق به کودکان
• نوازش‌های تحریک‌آمیز به کودکان
• انجام اظهاراتی با ماهیت تحریک‌آمیز نسبت به آن‌ها
• لمس نواحی حساس بدنشان مانند باسن،ناحیه تناسلی یا قفسه سینه
• ارتکاب جنایتی مانند نعوظ و قرار دادن آن بر روی پای خود به منظور تحریک جنسی کودکان
• نشان دادن تصاویر پورنوگرافی یا ارائه اعضای جنسی به کودکان یا درخواست برهنگی 

نحوه تشخیص بیماری پدوفیلی

اختلال پدوفیلیا به طور رسمی به عنوان یک اختلال روانی تشخیص داده شده است، اما داشتن علاقه به کودکان تنها نشانه ابتلا به این اختلال نیست و ممکن است فردی که علاقه‌مند به کودکان است، کودکان را آزار ندهد یا اختلال جنسی نداشته باشد. همچنین، یک پدوفیل ممکن است از کودکان سوء استفاده جنسی نکند، اما از پورنوگرافی کودکان استفاده کند که این نیز یک جرم شدید جنایی است و به حفظ چرخه سوء استفاده جنسی از کودکان کمک می‌کند. از طرفی، فرد بالغی که در برقراری ارتباط و درک کودکان مهارت دارد، به طور پیش فرض پدوفیل نیست، بنابراین متهم کردن اشتباهی به پدوفیلی می‌تواند باعث افسردگی شدید و اضطراب اجتماعی شخص شود.

به تعبیر منابع علمی معتبر، پدوفیلی به معنای داشتن تخیلات، انگیزه‌های جنسی و یا رفتارهایی مکرر است که شامل فعالیت با یک کودک یا کودکان پیش از بلوغ (کمتر از 13 سال) می‌شود و این احساسات، انگیزه‌ها یا رفتارها باید حداقل 6 ماه ادامه داشته باشند. اما باید توجه داشت که تخیلات یا برانگیختگی‌های پدوفیلیک نباید به عنوان امری ناراحت‌کننده تجربه شود. 

طبق دستنامه روانپزشکی، پدوفیلی را می‌توان در غیاب هرگونه رفتار پدوفیلی تشخیص داد، اما به دلیل خطرات حقوقی احتمالی، اکثر تحقیقات پدوفیلی با مشارکت افرادی انجام می‌شود که توسط سیستم عدالت کیفری معرفی شده‌اند. با این حال، مشکلات معتبری درباره این مجموعه تحقیقاتی وجود دارد، از جمله اینکه ممکن است مجرمان جنسی محکوم یا دستگیر شده با افراد پدوفیلی که عمل نکرده‌اند یا گرفتار نشده‌اند، تفاوت داشته باشند. 

سخن پایانی

پدوفیلیا می‌توانند به دختران، پسران یا هر دو جنسیت جذب شوند و این واقعیت که این اختلال در سراسر جهان و در همه محیط‌ها وجود دارد، بدون توجه به ثروت، تحصیلات و مذهب، نشان از گستردگی آن دارد. با این حال، تنها به این دلیل که کمتر درباره آن صحبت می‌شود، نباید فرض کرد که پدوفیلیا وجود ندارند.